Mouria Taverna — Onder de Oude Moerbeiboom
De moerbeiboom die deze taverna zijn naam geeft is echt oud — dikke stam, weelderig bladerdak en genoeg spreiding om het grootste deel van het buitenterras te schaduwen door de lange zomeravonden. Hij staat er langer dan het restaurant, dat er sinds de jaren 1980 is. Onder hem in de schemering zitten met een glas lokale wijn en de geur van een houtskoolgrill ergens in de buurt is, zonder overdrijving, een van de ongecompliceerde genoegens van tijd doorbrengen op dit eiland.
Het Eten
Mouria kookt Zakynthiaans traditioneel eten zonder aanpassing of compromis. De kaart verandert niet veel van jaar tot jaar omdat de vaste klanten zouden klagen als het wel zo was.
Sofrito — het bepalende gerecht van het eiland: dun gesneden kalfsvlees gestoofd in witte wijn, knoflook en peterselie tot de saus reduceert tot een dikke, hartige laag om het vlees. Niet pittig, niet zoet, gewoon diep gekruid en specifiek voor Zakynthos. Mouria’s versie is trouw.
Konijn-stifado is seizoensgebonden en de moeite waard om naar te plannen. Het konijn wordt laag en langzaam gestoofd met pareluitjes, hele specerijen — kaneel, kruidnagels, laurier — en rode wijn twee tot drie uur tot het vlees van het bot valt en de saus geconcentreerd is tot iets bijna kleverigs. Bestel het met brood. Bestel extra brood.
Gegrilde lamskoteletten — eenvoudig, houtskool gegrild, met citroen en olijfolie. Het lam hier wordt betrokken van de heuvels van het vasteland en goed gerijpt voordat het de keuken bereikt.
Huisgemaakt brood komt warm aan met olijfolie en de keuken bakt het dagelijks. De baklava wordt gemaakt door de schoonmoeder van de eigenaar en komt als een gratis klein bordje aan het einde van de maaltijd — walnoten, honing, bladerdeeg, niet oververzadigd.
Het Tempo
Mouria beweegt zich in het tempo van een familiekeuken. Kom hier niet als je haast hebt. Kom hier als je goed wilt eten, buiten onder een boom wilt zitten en tweeënhalf uur wilt blijven zonder het gevoel te hebben dat je wordt weggeschoven.
